Viscerale Therapie
In de laatste week van oktober heb ik de masterclass viscerale therapie gevolgd. Vanuit de behoefte om nog wat dieper in het fysiologische systeem te duiken, de oorsprong van ontwikkeling beter te begrijpen en de oorsprong van klachten in het fysieke lichaam beter te begrijpen, had ik gekozen voor deze masterclass. Viscerale therapie duikt in de diepte van het lichaam en behandelt de organen door middel van het bindweefsel, wat de organen omhult. In de blog deel ik graag wat uitgebreider wat viscerale therapie is en wat het kan doen bij klachten.
Het bindweefsel staat in direct contact met ons neurologische systeem en wordt daarmee beïnvloed door het centrale zenuwstelsel en het perifere zenuwstelsel. Het centrale zenuwstelsel is als het ware het oerstelsel, het ruggenmerg dat ontspringt in de hersenen. Het perifere zenuwstelsel is een voortvloeisel van het centrale zenuwstelsel. Alle zenuwen vanuit het centrale zenuwstelsel worden via het perifere zenuwstelsel verbonden met spieren, organen en zintuigen. Het bindweefsel zelf heeft een drielaagse structuur. Het bindweefselnetwerk zorgt ervoor dat onze gehele innerlijke fysiologische structuur glijdt, zodat spieren, botten en organen niet geïrriteerd raken door de natuurlijke pulsatie die in het lichaam aanwezig is.
De eerste laag is de: superficiële fascia, oppervlaklaag. Dit is het bindweefsel dat direct onder onze huidlaag zit. Het is een soort jas die ons gehele interne systeem omsluit. Het werkt schokdempend, en het is de laag die de inkomende prikkels oppikt en omzet in een signaal van gevoel: zacht, hard, koud, warm, prettig, en vanuit daar worden er eventuele emoties geactiveerd, blij, verdrietig, etc., etc. Deze laag van bindweefsel is het zachtst en daardoor ook het gevoeligst. De wereld wordt in deze laag opgevangen en vertaald naar het interne systeem, vanuit daar ontstaat een ervaring. Leven wordt ervaren.
De tweede laag is de profunde fascia. Deze laag ligt weer direct onder de superficiële laag en ligt daarmee wat dieper in ons lichaam. Dit netwerk van fascia omsluit onze spieren en botten en voedt en beschermt ze. Tevens omhult en scheidt ze onze zenuwen en bloedvaten. Door de ervaring die is geopend in de eerste laag, wordt in de tweede laag een beweging geactiveerd. De structuur van deze laag is iets steviger dan die van de eerste laag.
De derde laag is de viscerale laag, de diepgewortelde laag van bindweefsel die onze organen omhult, voedt, beschermt en zorgt dat ze op hun plek blijven in ons lichaam. Het zorgt ervoor dat onze interne fabriek zijn werk kan doen. Deze laag brengt alle organen onderling met elkaar in contact. Het ligt direct onder de tweede laag en is via de tweede laag in contact met de eerste laag. Dit is de meest stevige laag van bindweefsel.
Als we fysieke klachten krijgen, heeft onze fysiologie al een lange weg gehad van opvangen, verwerken en stabiliseren. Zodra dit niet meer goed werkt, druppelt een restrictie langzaam ons lichaam binnen. Zodra ons zenuwstelsel overmatig belast wordt, heeft dit een directe invloed op ons bindweefsel, aangezien deze in direct contact staat met ons neurologisch systeem. En zodra het zenuwstelsel langdurig belast blijft, druppelt dat via het bindweefsel in de organen. Pas bij fysieke klachten worden we hier opmerkzaam op, en zonder dat we het beseffen is ons gehele interne systeem al overbelast. Als een gevoel (ervaring van leven) direct wordt opgenomen, verwerkt en geassimileerd wordt, blijft het bindweefselstelsel gezond, blijft het vloeibaar en in open contact met het gehele interne systeem.
Stagnatie in het bindweefsel nemen we als eerste waar in de spieren en vanuit daar in de gewrichten. Mensen krijgen klachten van een schouder, een knie, daar wordt dan iets mee gedaan zonder dat er naar de interne oorsprong van de klacht gekeken wordt. Vaak baseert men de diagnose op een externe fysieke beweging die het lichaam belast heeft, maar de keten van belasting is al veel eerder gestart. Zodra prikkels niet meer opgevangen en verwerkt kunnen worden in het bindweefsel (1ste laag), door stress/trauma, en we onze gevoelslaag gaan onderdrukken, stremmen we dus ook deze bindweefsellaag. Hier begint de eerste stremming van obstructie, bindweefsel dat niet meer lekker doorstroomt, doorbloed is, omdat de prikkelervaring wordt getremd.
En als men bij een behandeling van een knie of schouder alleen naar de externe fysieke uitwerking blijft kijken, kunnen mensen op een gegeven moment last krijgen van intolerantie voor voedsel en erger dat het gehele systeem zichzelf gaat tegenwerken, omdat er niks met de signalen wordt gedaan die het in eerste instantie afgaf. Pas als er intolerantie van voedsel komt, wordt er gekeken naar de organen, maar dat is puur een teken dat het orgaan inmiddels zo overbelast is dat het niet meer gestabiliseerd kan raken door het bindweefsel dat het omhult, want het neurologisch systeem zit in een overdrive.
Vaak zijn spierklachten en gewrichtsklachten de eerste tekenen dat een orgaan zijn functie niet meer goed kan uitoefenen. Zo heeft bijvoorbeeld de lever invloed op onze mobiliteit van de nekgewrichten (c4 en c5), het schouderblad. Men heeft inmiddels zelf ontdekt dat een frozen shoulder gelinkt is aan de lever, en dus niet per se aan eenzijdige, repetitieve beweging. De schedel staat ook onder invloed van de lever, voorhoofd in de burg naar neus. En ik kan nog even verdergaan. Maar om aan te duiden dat de werking van onze organen een directe invloed heeft op het gehele systeem. Via de gezondheid van de organen kunnen we aflezen hoe gezond ons lichaam is, en die laat daarmee zien hoe gezond ons bindweefsel-systeem is. Ook vertellen de organen ons over hoe we omgaan met onze emoties. Onze gevoelens hebben een uitwerkingsfactor op een orgaan of meerdere organen. Iets op je lever hebben, jezelf uitspreken. Dat ligt me zwaar op de maag, iets wat je eigenlijk niet kan behappen, etc., etc., etc.
Bij viscerale therapie duiken we de diepte in en gaan we via de derde laag van bindweefsel onderzoeken hoe het gaat met de organen. Als de organen beperkt raken doordat het bindweefsel structuur is aangetast (stress, trauma), dan gaat ons bewegingsapparaat compenseren om het orgaan te ontlasten. Iemand met terugkerende schouderklachten is dan meer gebaat bij een viscerale behandeling. Met viscerale therapie gaan we contact maken met de structuur van het orgaan die in onbalans is. Via een bepaalde techniek ga ik nu niet over uitweiden. En via zachte pulsaties wordt het bindweefsel geactiveerd om weer wat meer te gaan stromen, zodat het orgaan weer toegang krijgt tot optimale doorbloeding en voeding. Na een behandeling van het desbetreffende orgaan ondersteunen we het natuurlijke ritme van het specifieke orgaan door deze met een manuele techniek zacht te bevestigen. Zodat het zelfherstellende vermogen van het orgaan weer geactiveerd wordt. En dit is direct ervaar in ons bewegingsapparaat.
Elk orgaan heeft zijn eigen pulse, die is ontstaan in de embryonale fase van onze ontwikkeling tot mens. Wat weer onder invloed staat van ons neurologisch netwerk, dat ook zijn oorsprong heeft in de embryonale fase, deze werkt in op de vorming van het orgaan. Een zwangerschap heeft daarmee invloed op de ontwikkeling van het neurologisch systeem, de blauwdruk hoe het netwerk van zenuwen zichzelf ontvouwt. Is er veel stress, dan zal er een bepaalde activatie al plaatsvinden in het oerstelsel, het centrale zenuwstelsel, van waaruit het perifere systeem wordt ontvouwd, dat in relatie staat met onze organen, alles is met elkaar verbonden. Het bindweefselnetwerk hoort bij het oersysteem. Uit de embryonale vloeistof wordt het bindweefselsysteem opgebouwd en het lymfesysteem. Een behandeling op diep bindweefselniveau heeft dan ook zijn uitwerking op het neurologische systeem, alsook het lymfesysteem.
De masterclass heeft mij weer extra inzicht gegeven en extra behandelmethodes om het lichaam, ons huis van zijn, vrij te maken van blokkades en stagnaties, zodat leven weer vrij ontvangen kan worden en open ervaard kan worden. Ben je nieuwsgierig hoe het met jouw orgaan huishouding is, neem contact met mij op via de website. Ik kijk graag met je mee.







Opmerkingen